Kompozycja obrazu (3): Odległość i perspektywa

Share this post

Odległość i perspektywa

Kompozycja obrazu

W poprzednich artykułach naszej serii „Kompozycja obrazu“ zajmowaliśmy się wizjerem i rolą (pustej) przestrzeni w budowie obrazu. Na zakończenie przygotowaliśmy materiał mniej teoretyczny. Naszym celem jest inspiracja, intensywna praca nad dwoma zasadniczymi aspektami fotografowania: odległością od obiektu i perspektywą. Oba te aspekty wywierają istotny wpływ na oddziaływanie obrazu, mimo tego wielu fotografów haniebnie zaniedbuje te ważne środki wyrazu.

Podczas fotografowania nierzadko odległość od motywu decyduje o emocjonalnej reakcji obserwatora na widok obrazu. Robert Capa (1913-1954), fotoreporter i współzałożyciel agencji Magnum, celnie oddał rolę wpływ odległości na jakość fotografii w często przywoływanym twierdzeniu: „Jeżeli Twoje fotografie nie są zbyt dobre, nie podszedłeś wystarczająco blisko.“

Bliskość budzi emocje

W powyższym twierdzeniu zawarte jest sedno sprawy: Jeżeli fotograf znajduje się zbyt daleko od obiektu, obiekt ten będzie na fotografii bardzo mały. Nawet najbardziej porywający motyw nikogo ani odrobinę nie poruszy, jeżeli nie zostanie oddany na obrazie w stosownej wielkości. Przeciwnie: nawet niezauważalny motyw może wzbudzić silne emocje, jeżeli fotograf umieści go w odpowiednik powiększeniu w ramie obrazu.

Istnieją dwa sposoby na uzyskanie efektu przybliżenia motywu:

  • Pierwsza z nich to przybliżenie motywu z udziałem obiektywu o długiej ogniskowej - zbliżenie się do motywu nie jest wtedy konieczne. Jest to wariant leniwy, a do tego gorszy, ponieważ może spowodować nieoczekiwane efekty kompozycyjne. Ponadto teleobiektyw zawęża kąt widzenia, a to z kolei powoduje pozorną utratę głębi (obraz sprawie wrażenie płaskiego). Jeżeli Państwo zamierzają wykonać bogatą emocjonalnie fotografię, efekt ten daje niekorzystne rezultaty.

  • Druga możliwość to fizyczne przybliżenie się do motywu - i ten wariant jest znacznie ciekawszy pod względem fotograficznym. Ten sposób przybliżania motywu jest niezbędny do zastosowania przez tych fotografów, którzy są zainteresowani rozwojem własnych możliwości. Im bliżej motywu, tym intensywniej są Państwo zmuszeni do pracy nad oddaniem motywu na fotografii, widzą obiekt z innej perspektywy, w pełnym tego słowa znaczeniu.

Przybliżanie się do obiektu

Teraz kolej na Państwa! Odłóżcie aparat, uchwyćcie w dłoń małą ramkę do obrazka (np. pustą ramkę do slajdu). Podejdźcie blisko motywu i spróbujcie skomponować atrakcyjny obraz. Przybliżcie ramkę do oka, aby uzyskać efekt obrazu szerokokątnego, odsuńcie ponownie, aby wyobrazić sobie wąski wycinek obrazu, typowy dla teleobiektywu. Nie należy obawiać się nietypowych pozycji ciała, wkrótce przyzwyczają się Państwo do komicznych spojrzeń innych osób.

Należy skupić się przy tym na „widzeniu motywu“. Jest to ważne - w taki sposób możecie Państwo doskonalić fotograficzne spojrzenie na świat. Dopiero wtedy, gdy odnajdą Państwo własną perspektywę – a tym samym własny, fotograficzny punkt widzenia – należy przybliżyć do oka aparat. Teraz należy pracować za pomocą obiektywu, aby za pomocą określonej długości ogniskowej wydobyć żądany wycinek obrazu.

Zalecamy wielokrotną, świadomą zmianę perspektywy! Będą Państwo zaskoczeni, że dzięki świeżej perspektywie i wyborowi nowego fragmentu widzianej rzeczywistości uzyskają Państwo niespotykany, interesujący obraz.

Podobny artykuł